ตั้งแต่ทศวรรษที่ 197 ความน่ารัก (「可愛さ」, kawaisa, – คะวะอิสะ?) ได้กลายเป็นลักษณะที่โดดเด่นของวัฒนธรรมสมัยนิยมของญี่ปุ่น ตั้งแต่สิ่งบันเทิง เสื้อผ้า อาหาร ของเล่น เครื่องประดับ ไปจนถึงพฤติกรรมของผู้คน ชาวต่างชาติมักพบว่าความน่ารักนั้นดึงดูดใจ แต่บางครั้งก็พบว่าการที่ชาวญี่ปุ่นใส่ความน่ารักลงไปในหลายๆอย่างมากเกินไป ทำให้ดูตลกหรือเหมือนเด็กๆ (ตัวอย่างเช่น การใช้ความน่ารักในสิ่งตีพิมพ์ของทางราชการ ประกาศเตือนภัย สำนักงาน โฆษณาทางทหาร สายการบิน และอื่นๆอีกมากมาย) คนไทยมักเรียกความน่ารักแบบญี่ปุ่นว่า"คิกขุ"

เราเรียกขนมหวานต่างๆ ของชาวญี่ปุ่นว่า "วากาชิ" (Wagashi) ซึ่งมีมานานตั้งแต่สมัยนะระหรือประมาณ 1,300 ปีมาแล้ว แต่เฟื่องฟูสุดๆในช่วงเอโดะ (ปี ค.ศ. 1603-1867) โดยเฉพาะในเมืองเกียวโตและโตเกียว แต่ละร้านแข่งกันขายแข่งกันคิดขนมใหม่ๆจนกลายเป็นต้นตำรับของขนมญี่ปุ่นถึงจะได้ชื่อว่าเป็นขนมหวานประจำชาติ แต่ชาวญี่ปุ่นก็ไม่ได้กินวากาชิกันบ่อยๆ ซึ่งวากาชินี้จะกินเป็นของว่างและในโอกาสพิเศษเมื่อมีพิธีการต่างๆ